Październik – miesiącem modlitwy różańcowej

Różaniec

Piękna modlitwa, powtarzana przez wieki, w której polecamy siebie Bogu i uznając swoją własną grzeszność, prosimy Maryję o modlitwę i wstawiennictwo. Odmawia­jąc ją, wpatrujemy się w życie Jezusa i Maryi, układające się  w szereg tajemnic.     Aby dobrze modlić się na różańcu, trzeba zgłę­biać te tajemnice. Dopiero wówczas bę­dziemy mogli cieszyć się z Maryją narodze­niem Jezusa, z Nią cierpieć pod krzyżem, aby później śpiewać radosne „alleluja".

Różaniec to bukiet róż, który skła­damy Matce Bożej. Róża jest symbo­lem wdzięku i piękna. Nazywamy ją królową kwiatów. Maryja także nazy­wana jest Królową Różańca Świętego. Czcimy ją pod tym wezwaniem 7 października a miesiąc październik jest w Kościele obchodzony jako miesiąc modlitwy różańcowej.

Za ojca Różańca uważa się św. Dominika, któremu objawiła się Matka Najświętsza   i powierzyła rozpowszechnianie tej modlitwy na całym świecie. Różaniec stał się dla  św. Dominika skuteczną bronią w walce z herezją albingensów.

Modlitwa różańcowa bardzo szybko zyskała aprobatę Kościoła i była traktowana jako oręż przeciw wrogom wiary. Jednym z przykładów skuteczności tej modlitwy była zwycięska bitwa morska pod Lepanto w 1571 roku. Zwycięska bitwa zatrzymała inwazję muzułmanów na Europę. W dowód wdzięczności Wenecjanie wybudowali kaplicę dziękczynną w której  napisali: „Nie odwaga, nie broń, nie dowódcy, ale Maria różańcowa dała nam zwycięstwo”. Pius V, świadom, komu zawdzięcza cudowne ocalenie Europy, uczynił dzień 7 października świętem Matki Bożej Różańcowej. Papież Klemens XI po zwycięstwie odniesionym nad Turkami pod Belgradem w 1716 roku, rozszerzył święto Matki Bożej Rożańcowej na cały Kościół. W roku 1885 papież Leon XIII polecił odmawiać różaniec przez cały październik i wprowadził do Litanii Loretańskiej wezwanie „Królowo różańca świętego módl się za nami”.

Z całą żarliwością do modlitwy różańcowej wzywał nas Ojciec święty Jan Paweł II. Sam dawał przykład codziennej wierności tej modlitwie. „Od mych lat młodzieńczych modlitwa ta miała ważne miejsce w moim życiu duchowym. Różaniec towarzyszył mi  w chwilach radości i doświadczenia. Zawierzyłem mu wiele trosk. Dzięki niemu zawsze doznawałem otuchy.”

Szczególnym podkreśleniem roli różańca w życiu Kościoła było ustanowienie roku 2002/2003 Rokiem Różańca i ogłoszenie Listu o Różańcu - Rosarium Virginis Mariae, w którym Papież dodaje pięć nowych tajemnic nazwanych „tajemnicami światła”.

Z Listu o Różańcu: „Przechodząc od dzieciństwa i życia w Nazarecie do życia publicznego Jezusa kontemplacja prowadzi nas do tych tajemnic, które ze specjalnego tytułu nazwać można „tajemnicami światła”. W rzeczywistości całe misterium Chrystusa jest światłem. On jest „światłością świata” (J 8, 12). Jednak ten wymiar wyłania się szczególnie w latach życia publicznego, kiedy głosi On Ewangelię Królestwa.”

Tajemnice światła stały się stosownym uzupełnieniem dla streszczenia Ewangelii, które jest zawarte w modlitwie różańcowej.
Do rozpropagowania Różańca przyczyniła się też sama Maryja. W swoich objawieniach w Lourdes, Fatimie i w polskim Gietrzwałdzie wzywała do modlitwy różańcowej.

Sposób odmawiania różańca

TAJEMNICE ROŻAŃCA

TAJEMNICE RADOSNE (poniedziałek i sobota)

1. Zwiastowanie Maryi, że jest Matką Syna Bożego
2. Nawiedzenie św. Elżebiety
3. Narodzenie Jezusa
4. Ofiarowanie w świątyni
5. Odnalezienie Jezusa w świątyni

TAJEMNICE ŚWIATŁA (czwartek)

1. Chrzest Pana Jezusa w Jordanie
2. Objawienie Jezusa na weselu w Kanie
3. Głoszenie Królestwa Bożego i wzywanie do nawrócenia
4. Przemienienie na Górze Tabor
5. Ustanowienie Eucharystii

TAJEMNICE BOLESNE (wtorek i piątek)

1. Modlitwa w Ogrójcu
2. Biczowanie
3. Cierniem ukoronowanie
4. Droga krzyżowa
5. Śmierć na Krzyżu

TAJEMNICE CHWALEBNE (środa i niedziela)

1. Zmartwychwstanie Jezusa
2. Wniebowstąpienie Pana Jezusa
3. Zesłanie Ducha Świętego
4. Wniebowzięcie  Maryi
5. Ukoronowanie Maryi na Królową nieba i ziemi

Modlitwa Fatimska odmawiana po każdym dziesiątku różańca:

O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i pomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

Moc modlitwy różańcowej

„Modlitwa różańcowa w swej prostocie i głębi pozostaje również   w obecnym trzecim tysiącleciu, które dopiero co się zaczęło, modlitwą  o wielkim znaczeniu, przynoszącą owoce świętości. Jest ona dobrze osadzona w duchowości chrześcijaństwa, które – po dwóch tysiącach lat – nic nie straciło ze swej pierwotnej świeżości i czuje, że Duch Boży pobudza je do wypłynięcia na głębię, by opowiadać światu, a nawet „wołać” o Chrystusie jako Panu i Zbawicielu, jako drodze, prawdzie i życiu, jako celu historii ludzkiej, punkcie, ku któremu zwracają się pragnienia historii  i cywilizacji(...).

Za pośrednictwem różańca wierzący czerpie obfitość łaski, otrzymując ją niejako wprost  z rąk Matki Odkupiciela".